آیا عملکرد رادیاتور لوله حرارتی به مرور زمان خراب می شود؟
سیستم خنک کننده مبتنی بر خنک کننده مایع اکنون در عملکرد مطلق از خنک کننده هوا پیشی گرفته است، اما از نظر طول عمر برعکس است. در صورت خنک کننده مایع تقسیم شده، لازم است به طور منظم مایع خنک کننده مایع (کاهش تبخیر) اضافه شود، مایع خنک کننده مایع (تخریب یا رسوب ناخالصی ها پس از استفاده طولانی مدت از واکنش شیمیایی) جایگزین شود یا حلقه های لاستیکی آب بندی قدیمی جایگزین شوند.
اگرچه خنک کننده مایع یکپارچه تمام شده بسیار ساده تر است، یک بار برای همیشه نیست. سیستم آبراه به ظاهر کاملاً مهر و موم شده هنوز هم هر سال مقدار کمی را تبخیر می کند و در نتیجه عملکرد آن کاهش می یابد. در همان زمان، یک واکنش اکسیداسیون نیز بین مواد مایع و فلز در آبراه وجود دارد که منجر به کاهش عملکرد می شود. بنابراین آبسردکن یکپارچه برندهای مختلف نیز دارای دوره گارانتی واضح است. اگر ایرادی وجود داشته باشد، معمولاً از مدت گارانتی بیشتر می شود.

بنابراین، برای بسیاری از بازیکنان رده بالا، خنک کننده هوای به ظاهر سنتی لوله های حرارتی همچنان راه حلی با قابلیت اطمینان بالا، عملکرد هزینه بالا و فرکانس نگهداری کم است. از این گذشته ، هرچه این اصل ساده تر باشد ، میزان شکست محصول کمتر است.

اصل کار لوله حرارتی:
لوله حرارتی نوعی فن آوری خنک کننده است که از خاصیت جذب / انتشار گرما در فرآیند تغییر فاز استفاده می کند. شکل زیر انیمیشن لوله حرارتی در حال کار را نشان می دهد. گرما از سمت چپ وارد لوله حرارتی (بخش تبخیر) می شود و گرما دوباره (بخش کندانسور) در سمت راست آزاد می شود. قرمز جریان بخار پس از تبخیر است و آبی مایعی است که پس از تراکم در ساختار مویین جریان می یابد.

می توان دید که حتی چنین اصل ساده ای از انواع ساختارهای مادی تشکیل شده است. مقدار کمی مایع در لوله حرارتی به بخش کلیدی کل فرآیند انتقال حرارت تبدیل شده است. اصولاً با گذشت زمان به تدریج پوسیده می شود.
① تولید گاز غیر قابل تراکم: به دلیل واکنش شیمیایی یا واکنش الکتروشیمیایی بین مایع کار و مواد پوسته، گاز غیر قابل تراکم تولید می شود. هنگامی که لوله حرارتی کار می کند، گاز توسط جریان بخار به بخش تراکم جاروب می شود و برای تشکیل یک پلاگین گاز جمع می شود تا منطقه تراکم موثر کاهش یابد، مقاومت حرارتی افزایش یابد و عملکرد انتقال حرارت بدتر شود. نمونه معمولی این ناسازگاری لوله حرارتی آب فولاد کربنی است. با توجه به واکنش شیمیایی زیر بین آهن و آب در فولاد کربنی، هیدروژن غیر قابل تراکم تولید شده عملکرد لوله حرارتی را بدتر می کند، ظرفیت انتقال حرارت را کاهش می دهد و حتی از کار می افتد.
② بدتر شدن خواص فیزیکی سیال عامل: محیط کار آلی به تدریج در دمای معینی تجزیه می شود که عمدتاً به دلیل ماهیت ناپایدار سیال عامل آلی یا واکنش شیمیایی با مواد پوسته است که باعث می شود محیط کار تغییر کند.
③ خوردگی و انحلال مواد لوله و پوسته: مایع کار به طور مداوم در لوله و پوسته جریان دارد. در عین حال، عواملی مانند اختلاف دما و ناخالصی ها وجود دارد که باعث حل شدن و خوردگی مواد لوله و پوسته، افزایش مقاومت جریان و کاهش عملکرد انتقال حرارت لوله حرارتی می شود. هنگامی که پوسته لوله خورده می شود، استحکام کاهش می یابد و حتی سوراخ خوردگی پوسته لوله ایجاد می شود و در نتیجه لوله حرارتی از کار می افتد. چنین پدیده هایی اغلب در لوله های حرارتی با دمای بالا فلز قلیایی رخ می دهد. خواص مدفون مانند تولوئن، آلکان، جینگ و سایر مایعات آلی کار که مستعد چنین ناسازگاری هستند.

عملکرد رادیاتور لوله حرارتی با گذشت زمان کاهش می یابد. درجه تضعیف عمدتاً به کیفیت لوله حرارتی بستگی دارد. مهم نیست که رادیاتور در حال استفاده است یا خاکستر می خورد، تضعیف در حال انجام است. با پیشرفت و بهبود فرآیند ساخت رادیاتور، درجه کاهش عملکرد پس از شش یا هفت سال کاملاً قابل قبول است.






