نحوه انتخاب هیت پایپ برای هیت سینک

جزء اصلی هیت سینک لوله حرارتی است. هنگامی که انتهای گرمایش شروع به گرم شدن می کند، مایع اطراف دیواره لوله فورا بخار می شود و بخار ایجاد می شود. در این لحظه فشار این قسمت افزایش می یابد و جریان بخار تحت کشش فشار به سمت انتهای متراکم حرکت می کند. پس از اینکه جریان بخار به انتهای متراکم رسید، خنک می شود و به مایع تبدیل می شود که همچنین گرمای زیادی را با هم آزاد می کند و به دلیل نیروی مویرگی برای تکمیل یک چرخه به انتهای گرمایش تعرق باز می گردد.

در حال حاضر دو روش اصلی هیت پایپ در محصولات هیت سینک مورد استفاده قرار می گیرد: زینترینگ و شیار. در مقایسه با دو لوله حرارتی زینتر شده در مقیاس مشابه و لوله های حرارتی شیاردار، به دلیل وجود پودرهای مس زیادی در لوله حرارتی زینتر شده، شعاع مویرگی لوله حرارتی کم است و قدرت خیساندن آن کم می شود که منجر به کاهش نیز می شود. عملکرد هدایت حرارتی لوله حرارتی زمانی که طول لوله حرارتی متخلخل اضافه شود.

لوله حرارتی شیاردار پرکننده کمتر، قطر داخلی مویرگی زیاد و نفوذپذیری بالا دارد. بنابراین، در حالت مستقیم، قدرت هدایت حرارتی لوله حرارتی شیاردار قوی تر از لوله حرارتی متخلخل است. لوله اتلاف حرارت هر سازه ای به تعداد خم ها و نقطه دید پیچ ​​و تاب ها بسیار حساس است و هر پیچ و تاب منجر به کاهش عملکرد هدایت حرارتی لوله حرارتی می شود. اگر سعی کنیم قطر قسمت پرپیچ و خم را بدون تغییر نگه داریم، شاید تغییر بسیار ناچیز باشد که می تواند درجه کاهش عملکرد را به سطح پایینی کاهش دهد.

علاوه بر پیچ خوردگی لوله گرما، پارامتری که بر عملکرد هدایت حرارتی لوله اتلاف حرارت تأثیر می گذارد، اندازه لوله اتلاف حرارت است. اکنون لوله اتلاف حرارت 6 یا 8 میلی متری برای رادیاتور جریان اصلی انتخاب می شود. در واقع افزایش قطر لوله حرارتی باعث اضافه شدن قطر داخلی مویین لوله حرارتی می شود و بر این اساس نفوذپذیری مویرگی بهبود می یابد که باعث بهبود قدرت هدایت حرارتی لوله حرارتی نیز می شود.

  با این حال، لوله های حرارتی بیشتر یا قطر لوله های حرارتی بیشتر به معنای عملکرد حرارتی بهتر نیست. همچنین لازم است ناحیه لمسی تراشه و لوله حرارتی را در نظر بگیرید. اگر ناحیه گرمایش لوله حرارتی ناهموار باشد، شاید میزان استفاده از لوله حرارتی برای بهبود موثر اثر اتلاف گرما کم باشد.